In beweging

LifeHappens oranje stoplichtLaatst las ik ‘mensen bewegen als er een noodzaak is’ en dat gaf mij te denken. Want daar is wat mij betreft in de praktijk veel op af te dingen.

Om met mijn eigen vakgebied te beginnen: stress- en burnoutklachten worden nog te vaak niet voldoende serieus genomen. Meestal komt de betrokkene pas in beweging als ook fysieke klachten optreden. De tegenstelling die ik daarbij zie is dat we met fysieke klachten direct naar drogist, arts en apotheek gaan maar mentale klachten te vaak voor ons uitschuiven…..hoezo noodzaak? Hulp vragen voor iets dat tussen de oren zit wuiven we blijkbaar liever weg.

Het moment dat de noodzaak gevoeld wordt om wèl in beweging te komen is heel persoonlijk en wellicht daarom lastig om mensen adequaat over te informeren. Het is een heel belangrijk moment dat iemand zelf tot de overtuiging komt ‘dat het zo niet langer kan’. Oude gewoonten worden daarmee ingeruild voor goede voornemens. Het nieuwe gedrag dat daarna idealiter routine wordt, moet echter heel bewust een flinke tijd een zichtbaar vaste plek op de agenda krijgen anders is er grote kans op terugval.

Enkele voorbeelden van noodzakelijkheid? In de verslavingszorg komen mensen pas terecht als ze heel ver over hun grenzen zijn gegaan, soms zagen ze de noodzaak niet en zitten ze er zelfs gedwongen. Momenteel zijn er meer mensen met financiële zorgen, zij ontkennen het nog of willen de noodzaak niet zien. Dat legt een behoorlijke druk op werkgevers om daar op te reageren. Ook bij relatieproblemen vinden mensen gemiddeld te lang dat ze wel een stootje kunnen verdragen. Maar van het moment dat het echt noodzaak is geworden om in actie te komen hebben ze niet direct een beeld.
In de financiële wereld hebben ze daar een mooi woord voor: verliesaversie. Uit irrationele motieven vertikken beleggers het om hun verlies te nemen, zelfs als ze de koersen alleen maar zien dalen. Liever lopen sommigen als lemmingen naar de rand van de afgrond.

Ik werk met mensen bij voorkeur aan de preventieve kant van hun risico’s van stress, burnout, aan balans en een gezonde leefstijl. Werkgevers beginnen medewerkers nu vaker aan te spreken op hun leefstijl en een ruime meerderheid blijkt dat prima te vinden.
Je bent je hopelijk bewust van je eigen aversie om je verliezen in kwaliteit en kwantiteit op diverse levensgebieden te nemen en in beweging te komen. Alleen zo krijg je weer grip op en een realistisch beeld van je situatie en blijf je zelf verantwoordelijk voor je koers. Denk eens aan zaken als je de mate van werkdruk en je plezier in het werk, je gezondheid, kwaliteit van je privérelatie, rek in je financiële situatie, continuïteit in je persoonlijke ontwikkeling, mate van ontspanning en opladen, de band met je familie en vrienden.

Als zich daarop flinke roestplekken beginnen te ontwikkelen is het tijd om de realiteit onder ogen te zien en in beweging te komen, laat je desnoods daarbij helpen door een professionele coach of adviseur. In dit filmpje zie je dat door bijvoorbeeld bewegen leuker te maken je houding verandert van noodzaak in plezier. Dat doe je voor jezelf, voor nu en op lange termijn voor een gezonde balans, voor meer vitaliteit en een groter gevoel van welbevinden.