Een gezonde leefstijl van de baas

aaaEr zijn door voorzitter Paul Rosenmöller van het Convenant Gezond Gewicht voorstellen gedaan om werkgevers meer te betrekken bij leefstijlverbetering van hun medewerkers. Zelf ben ik van mening dat een gezonde leefstijl iets is dat vanuit de privéomgeving van mensen moet worden geïnitieerd en onderhouden. Vanuit ons socialistische gedachtegoed uit de naoorlogse jaren zijn we helaas gewend dat overheid of werkgever voor ons zorgen. En het zorgstelsel is ingesteld op behandeling in plaats van preventie, we zien nu dat die keuze tot overmatig gebruik van de zorgvoorzieningen leidt. We blijven immers Hollanders en rekken onze rechten op medische voorzieningen maximaal op.

Als de werkgever meer verantwoordelijk wordt voor de gezonde leefstijl van zijn medewerkers dan worden bepaalde kosten op hem afgewenteld. Hij zal die naar mijn inschatting via de zorgverzekeraars gecompenseerd willen zien, want zij zullen er voordeel van hebben door mindere zorgconsumptie.

Het betekent in mijn visie ook dat de werkgever die kosten zal willen terugverdienen door meetbare afspraken te maken met medewerkers t.a.v. naleving. De werkgever als leefstijl politieagent, ik vind dat die rol meer op het lijf geschreven is van de zorgverzekeraars. Zij ontplooien immers nu al typische BRAVO initiatieven met healthcenters, voedingsconsulentes en stoppen-met-roken cursussen. Door zorgpremies aan te passen op behaalde leefstijlresultaten voelt de werknemer dat volgend jaar in zijn portemonnee.

Zodra het gaat om geestelijke en fysieke conditie is het nu de bedrijfsarts die namens de werkgever die het gesprek aangaat met de medewerker en hij heeft een geheimhoudingsplicht. Het lijkt mij echter dat de werkgever waar voor zijn geld wenst en meer openheid verlangt…is de werknemer bereid die te geven in een tijd waarin privacy een schaars goed lijkt te zijn?