Bewust risico lopen in het weekend moet je voelen in je portemonnee

aaaDe wetgeving rond ziekteverzuim maakte in de afgelopen decennia dat de lasten van ziek zijn werden afgewenteld op ons sociale vangnet. De werknemer betaalde weliswaar door zijn werknemerspremies maak koppelde dat in de praktijk niet aan de gevolgen van zijn feitelijke verzuim.

Nu de overheid een stap terugdoet en meer aan de markt overlaat (lees: de werkgever) stelt die zich op het standpunt daarvoor geen extra buffer te hebben en geen politieagent te willen spelen. Zijn focus ligt op de echte bedrijfsactiviteiten. Ziek zijn wordt nu meer en meer een bedrijfsrisico waar een kostbaar prijskaartje aan hangt.  Nederlandse bedrijven zijn vooral dienstverlenend en personeelskosten derhalve veruit de hoogste kostencomponent.

In de huidige netwerkeconomie met meer flexibele arbeidscontracten en een toenemend aantal zzp’ers zal een groeiend aantal mensen zich achter de oren krabben als ze geveld worden door ziekte of blessures. Been gebroken bij het skiën, lopen rellen met de politie en daarbij iets gekneusd, wezen parasailen en iets te hard geland, onderarm geforceerd door een vastlopende boormachine? Voor flexibel werkenden en zelfstandigen heeft het veelal behalve een direct effect op hun inzetbaarheid en ook tijdelijk wegvallende inkomsten tot gevolg. De bv IK lijdt hierdoor schade.

Dat besef dienen werknemers in vaste dienst ook te ontwikkelen. Hun risicovolle privé activiteiten kunnen schadelijk zijn voor de werkomgeving die hen betaalt. Afwezigheid door ziekte heeft effect op het bedrijfsresultaat en indirect, op termijn, op de werkgelegenheid. Bewustzijn begint met voorlichting en het meten en analyseren van ziektegevallen. Als verzuim door risicovol gedrag in privétijd niet afneemt dan is een ontmoedigingsbeleid met een eigen risico de volgende stap om mensen verantwoordelijkheid te laten nemen voor hun professionele inzetbaarheid.